Omdat het zolang geleden was, nog eens een korte samenvatting.

Na dus te zijn vertrokken in Shepparton, kwamen we terrecht in een ware zondvloed. En dat net op de dag dat we 8u moesten rijden naar Sydney om Lander zijn halve, spreekwoordelijke, trouwboek te gaan oppikken. Een ware bobslee rit en 8 u later kwamen we dan ook op nze bestemming terecht. En geen seconde te vroeg zo bleek. Het aardige koppel, waar we zolang hadden vertoefd, was namelijk zelf naar de schuur verhuisd, aangezien de rivier die de lokale bewoning kent als braaf beekje, was lichtjes buiten de oevers getreden. Eufimistisch uitgedrukt, aangezien deze overstroming heel het dorp onder water had gezet en volledig geisoleerd van de buitenwereld. Niet langer ons probleem dachten we egoistisch.

Op naar andere oorden. En dat deden we ook, nu met Vicky als extra passagier in een iets te klein busje. Dus wat is dan de oplossing? We dumpen de Sam maar in een surferstadje. Daar kan hij naar de mooie dames kijken en doen alsof hij een surferboy is. Sam kennende deed hij dat dan ook en slaagde met vlag en wimpel. In het doen alsof wel te verstaan, want een surfbord heeft hij niet aangeraakt.

Aangezien dit niets voor hem bleek te zijn, kwam het schoon koppel Sam uit zijn lijden verlossen. We brengen hem naar Sydney en we vragen of Bram aka Brammie aka The Ledgend aka Brakke niet enkele weekjes op hem wilt babysitten.

Zo gezegd, zo gedaan. Wederom dumpen we Sam en weg zijn wij. Vicky en Lander gaan een prachtige tour te gemoet. Maar al dit moois is reeds in vorige verhalen omschreven. Hun belevenissen, moeten ze zelf maar beschrijven. Daar weet ik als huidig auteur niet zoveel van.

Brammie was echter niet in Sydney, maar in de bergen. Dus hup, Sam de bus op richting Thredbo. Het derde duurste skigebied van de wereld, naast het duurste, Perisher.Dus u hoort het al komen, dit is niet van de gratuit. Bijgevolg enkele uurtjes werken om de accomodatie en het buffet er uit te halen was de deal. Maar aangezien er buiten snowboarden niet echt veel te doen is in het hotel 'river Inn' werden enkele uurtjes al gauw 60 uren week. Wat dan weer een aardig zakcentje opleverde. Van afwasser naar souschef naar een beetje chef. En dat allemaal in1 week!! van een carriereboost gesproken.

Voor de rest, u weet hoe het er in een skigebied en apres skigebied aan toe gaat. Dus daar moet ik geen tekeningetjes bij maken...

Na voldoende tijd in de bergen te hebben doorgebracht. Tijd om terug te gaan naar het buske. Na een mooie/saaie/overbodige/maar toch ludieke toeristische tussenstop te hebben gemaakt in Canberra,met de enige goedkope bus, terug naar het leven in het buske.

MAAR, het zijn de laatste, want op ditogenblik staat ons busje voor de deur met deprachtig beschreven vellen : For Sale! Cheap! LPG en vooral 4000 dollaaar alstemblieft!!!

Yours truely Slamder