Aangezien bepaalde individuen vragen achter meerder verhalen en de prijs daarvan, kunnen de onderhandelingen hierbij beginnen.

De prijs van 1 verhaal bedraagt ongeveer 45 dollar. De prijs van een kratje bier. De prijs van een interessant verhaal met inhoud bedraagt +- 70 dollar de prijs van een goede naftbak.

Nonsens krijgen is gratis.

Zoals u dus reeds kan lezen zijn we de grote oceanische route gepasseerd. De is namelijk niet zo groot als zijnnaam zou doen vermoeden. 'Slechts' 250 a 300 km. Onderweg kan je de eerste 100 km wel om de 300 meter stoppen om een of andere hippe rotsenformatie te zien.

Maar dat is op de feiten vooruitlopen. We zullen het verhaal chronologisch houden. Na de Uluru en kings Canyon in centraal Australie zij we verder naar beneden gereden. Onderweg wat stadjes gezien; port augusta, Marla, Cooper Pedy. In dit laatste stadje woont iedereen onder de grond. Ik denk gezien hun uiterlijk voorkomen dat dit ook het beste is. Omdat deze locatie dus een redelijk spookachtig voorkomen heeft hadden ze er niets beter op gevonden om Mel Gibson hier te droppen. Die kon het dan weer niet laten om er een ruimtefilm op te nemen 'Mad Max' en achteraf al zijn rommel van ruimteschepen maar te laten liggen.

In ieder geval, de temperatuur ging stevig naar beneden en tegen dat we aan Adelaide aankwamen, waren we verkleumd. Schoon stad, maar om er te kamperen was geen sinecure. Tegen dan waren we het leven in een buske ook even spuugzat. Vooral na het luminieuze idee om binnen onze biefstuk te bakken omdat het buiten aan het gieten was. Met alle geurhinder als gevolg.

Omdat we redelijk sociaal zijn aangelegd maken wij nogal snel contacten. Dit hadden we ook gedaan in centraal australie. Onze nrs achtergelaten bij een koppel die woonachtig zijn in de buurt van Adelaide. De dag dat de regen ons te veel werd kregen we dan ook telefoon van hen dat we daar welkom waren. Reders in nood. Bij deze mensen hebben we de nacht doorgebracht! Ons verfrist tot 2 maal toe! En pizza en ontbijt gekregen. (En vele pintjes gedronken).

Nogmaals Merci Marie-Helene, Andrew, Megan, et les chats! (avec seulement trois jambes,...)

Dat brengt ons dus terug bij the great ocean road. Waar we ondertussen bijna door zijn. Prachtige foto's (volgen nog)net zoals de rest van het verhaal. (tijd van internet gebruik is op)

Groeten,

Sam en Lander